بر فراز آرزوهایی که ندارم پرواز خواهم کرد زیرا پرواز هم برای من آرزوی عجیبی بود اما بال نداشتن بهانه ای اندک برای پرواز نبود !!

بال نبود خیال هم بهانه بود ولی با خیال میتوانستم همه چیز را دارا باشم ٬ پس خیال را اسیر خویش کردم و با خیال خود پرواز کردم و حتی پایم را فراتر از خیال گذاشتم و تو را بهانه کردم و سالهاست به بهانه های واهی تو را در خیال خود جستجو میکنم اما هنوز نمیدانم بالی نیست ٬ اما هنوز نمیخواهم بدانم که خیال برایم خیال نیست .

اری راحت باش آرزوی من خیال است و خیال من بال ...

پس تو هم خیال منی و هم بال من

هر چند هر کدامشان آروزوی عجیبی هستند ....