ای زمان بی کسی این عشق را خاموش کن

عقده هایم باز کن ٬ بر گفته هایم گوش کن

شهر شب فانوس را همچون ستاره می خورد

گر نمی جنبی بیا ٬ دروازه را در پوش کن

عشق ما آوارگی دارد ٬ کلامش خستگی است

جان ساقی ٬ نوشدارویی بیاور نوش کن

در وجود نامرامی های این فصل سیاه

همچو ضحالک قلندر مار را بر دوش کن

خسته و دیوانه و آزرده ام از سهم عشق

جان مطرب امشبی  بر ناله هایم گوش کن