سیمای حضورت

آبشاری زیباست

آن موج نگاهت

دریاچه خوبی هاست

در محو نگاهت

ماندم چو اسیری در بند

در شوق لبانت

دیدم رخ صد لبخند

آری گرمی دستانت

حسی بوجودم داد

آن پیشانی نورانی

میلی به سرودم داد

بر دست گرفتم قلمی آبی

تا باز کنم قصه ی یک مهتاب

تا رسم کنم محور یک خوبی

تا ثبت کنم صورت یک ارباب

آری سخنم ( آقا ) است

حرفم سخنم این است

از باب حضور ماه

ایران و جهان برپاست