در غروب سرد تنهایی

عشق دوباره احضار می شود

در میان خواب زمستانی

زمین دوباره بیدار می شود

گر نگیرد دلت خوی پشیمانی

همچو منصور لب دار می شود

در این صومعه ی سرد بد نامی

محبت دوباره خریدار می شود

تا به کی غریبی ٬ بی کسی ٬ گمنامی

گر نجنبی مهر انکار می شود

در این شب طوفان زده ی بارانی

باران جنون دوباره اجبار می شود

پس بیا ای هم نفس زیبایی

با تو عشق دوباره تکرار می شود