در شبستان سکوت

از ستاره ها اثر نبود 

میان آسمان و شب

کسی نظاره گر نبود

  منو تو بودیم و سکوت

ولی ز حرف خبر نبود

سکوت تو مرا شکست

چه سود این هنر نبود

برای بازگشت تو

بر سردر خانه ی قلبم

پرچمی سبز آویزان کرده ام

ای پیام آور عطر عشق

میدانم که قلب پاکت را

با آب مهر پاکیزه تر کرده ای

و دستان پر مهرت را

پر از عطر محبت

زود برگرد

که چشمانم به انتظار نشسته است

انتظاری که بدون پرچم سبز

امکان پذیر نیست

پس ....

پرچم سبز عشق را

از سر بام قلبم هیچگاه پایین نمی آورم

چون این پرچم

نشانه پاکی قلب ماست

آری زود برگرد

زیرا پرچم سبز بهانه ای بیش نیست