در انتهای شب

بیداری عالمی دارد

آنهم برای تو

تو هم بیدار باش

برای من !!

در دور دست ترین خاکها

قلب تو مانند الماس

جنس تو عطر گل یاس

عمر تو صد سال باشد

مادرم ای شمع احساس

موج ساحل

بوی طوفان می دهد

فروغ می گفت

           پرواز را به خاطر بسپار

                                پرنده مردنی است !...

ولی اکنون

             اگر پرنده را به خاطر بسپاریم

                                              پرواز چه می شود

                                                          آیا پرواز ماندنی است ؟!...

دوستان عزیز یه خورده رو این قطعه فکر کنید ببینید نظری ٬ تفسیری و یا چیزی برای قانع کردن خودتون میتونین پیدا کنید ؟

دست تو در دست من

با هم و با هم جدا

رهروان یک سکوت

چه با خدا چه بی خدا