باز شب آمد و شد اول بیداری ها

باز هم غم شده آغاز خطا کاری ها

صورت واقعه از شرم برو ن افتاده

خسته گشتیم از این حادثه تکراری ها

روزگاریست که در کوی بدان گمنامیم

چه شدست این همه فتوای بدهکاری ها

ساقی از وعده ی یک جام کمی میترسی

دست و دل هم نبری سمت وفاداری ها

ره نبردیم به سوی هدفی رنگین تر

باز هم شده و این همه بدکاری ها

عاقبت وصله ی این سجده مرا میراند

کو رجیمی که رود در پس این خواری ها

دو سه سالی است که در طرف چمن بیکارم

باز هم قصه ی درد و غم بیکاری ها

نازنینا تو بخوان این غزل نفرینی

که دگر خواب شده اول بیداری ها

شکوه شبم را چگونه جواب میکنی ؟

ستاره های شکسته را خواب میکنی

هنوز ز سرخی شفق دقایقی ماندست

بگو بکدامین نگه مرا خطاب میکنی

مگر ز دوری عشقم چها کشیده دلت ؟

که چشمهای مرا اسیر نقاب میکنی

دلــم هــزار راه را نــرفته مــیخـواند

بگــو غــرور مــرا چــرا کــتاب مـیکنی

ز سردی دستهای خالی ز احساست

دو چشم خون رنگم را فدای قاب میکنی

ولـی بدان در این ســکوت بی رنــگی

بدون هـیچ مـرا غـریبه حـساب میکنی

هنوز هم ز قصه هامان دمی ماندست

بـگو  تـو را خــدا ٬ بـگـو ثـواب مـیکـنی

شکسته بال و پرم قفس بهانه ی پرواز است

در این فضای پر از دود دلم اسیر اعجاز است

چگونه ؟ به کدامین هدف تو را دوباره بخوانم

بگو ٬ بگو کدام رنگ مسیر آغاز است

هنوز هم ز سبزی بهار چند قدم راه است

نگو بیا به این مسیر که در باز است

نفس ز سینه برون کشانده است فریاد

چاره چیست که پشت در پر ز سرباز است

دگر بهانه نیست نیست که سر کشم یکریز

بیا بیا که جرم من درون نامه احراز است

تو خود ز آب سبز گشتی و ما هنوز بی رنگیم

خدا کجاست ؟ بگو کجا حریم پرواز است

دوستان این شعر من قبلا گذاشته بودم اما به اشتباه حذفش کردم حتی این شعر رو دوست خوبم سحر ( مدیر وبلاگ گلستانه ) بازنویسی کرده بود ولی متاسفانه از بین رفت ولی امیدوارم دوباره از این اشتباهات رخ نده و به زودی بازنویسی اون رو میزارم همینجا که . موفق باشید .

 (  بازنویسی شده توسط سحر مدیر وبلاگ گلستانه )

شکسته بال و پرم کى مجال پرواز است
در این فضای قفس دل اسیر اعجاز است
تو را چگونه بخوانم بهانه ای باید
بیا بگو که چه رنگی مسیر پرواز است
هنوز هم به بهاران مسافتی راه است
مرا مخوان تو به این ره مگو که در باز است
نفس بریده ز سینه برآورم فریاد
کجا روم؟ پس این در هجوم سرباز است
بهانه ای دگرم نیست سرکشم یکریز
بیا ببین که به جرمم چگونه احراز است
زآب سبز گشتی و من هنوز بی رنگم
خدا کجاست؟ کجا حریم پرواز است؟

وقتی دلت خسته شــد :
ديگر خنده معنايی ندارد ـ
فـقـط می خندی تا ديگران ، غم آشيانه کرده در چشمانت را نـبـیـنـنـد !
وقتی دلت خسته شــد :
دیگر حتی اشکهای شبانه هـم آرامت نمی کنند ـ
فـقـط گريه می کنی چون به گريه کردن عادت کرده ای !
وقتی دلت خسته شــد :
دیگر هيچ چيز آرامت نمی کند به جز دل بریدن و رفتن

هر چی سهم خودم بود رو گرفتم ولی بدون امضاء

هر چی انتظار بود رو کشیدم اما بدون دلیل

هر چی محبت بود دادم اما برای هیچ

هر چی گریه بود کردم اما برای دیوار

پس تو اینجا چه غلطی میکردی ؟؟

متن نوشته با ترجمه انگلیسی ...

Each share of what I had but I've no sign

What every expectation I had no reason but I pulled

But I love what each was for no

What I was crying every wall, but for

So here you what was wrong

^{درون شهری که جواب توپ خمپارست
تمام شهر به ندایی نشسته بیدار است
هنوز ز بوی دود قلم نقش می کشد
ولی کجاست ؟ به روی بوم دو راه دیوار است
نشسته جوانی بروی یک قفس پا باز
تمام مونس او درینگ درینگ گیتار است
جوان خموش برون دهد ز دیده دود سفید
بجنب پدر که برادر ذلیل و بیمار است
به صبح مات هنوز چند قدم ماندست
نگو ، نگو که دلم ز نقش صبح بیزار است
دوباره صبح شد جواب توپ خمپارست
بیا ، بجنب مولا که وعده ی دیدار است}

متن نوشته با ترجمه انگلیسی ...

باز کن این گره سبز تو ای لوتی مست

کین گره بادیه در بادیه در خون من است

به کجا میروی ای رهرو بیگانه پرست ؟...

سالها خفته در این خاک اسیر بدنی

و هزاران کفتار

می مکند این نفس سرخ تو را

تو که میدانی از این خوی پریشانی خود

که چرا زیسته ایی ؟؟

از کجا آمده ایی ؟ به کجا خواهی رفت ؟

دست بردار از این موج غم سبزین رنگ

آنکه در هر قدم موج نفس میراند

سالها کنج قفس

بی خبر از غم تو

نغمه سر میدادست !!

آری ای همسفرم ...

موج تو نام بزرگی دارم

موج سبز ...

موج سبزی که هزاران بیمار

بی خود از کرده ی خود

دست در شوری نانش دارند

گر بگیری تصمیم ...

گر نگیری تصمیم ...

روز تو خاک سیه می شود و مرگی زرد

این چه موجی است

                   چه موجی است

                                            چه سبز

متن نوشته با ترجمه انگلیسی ...